ΣΤΙΧΟΥΡΓΙΑ

ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ

Σοφία Πόταρη · 8 November 2026


Θεέ μου απόκαμα μες στο κορμί μου τα μάτια του γκρεμοί και με ρουφάνε τα ιερά ανίερα γεννάνε. Αχ λιώνω Θε μου μέσα στο κορμί μου στα πόδια σου ολάκερη η ορμή μου με σάρκα και με κόκκαλα που σπάνε της δόξας σου ψαλμοί είναι οι λυγμοί μου τα μάτια του γκρεμοί και με ρουφάνε. Εσύ ευσπλαχνικέ Θεέ λυπήσου λυπήσου την αδύναμη ψυχή μου ω έλα τώρα πάρε την ζωή μου εκείνος πια για μένα δεν πονάει καρφί σκληρό ο πόνος με τρυπάει στον θάνατο βαδίζω μοναχή μου μακριά μου εκείνος πια, δεν μ’ αγαπάει πώς ν’ αγαπήσω τώρα την ζωή μου; Διψώ τα χείλη του, κεντρί και μέλι Θεέ μου κάνε τον να μ’ αγαπήσει τα σκοτεινά μου στήθια να φωτίσει αλλιώς ανάσα πάρε μου και αίμα χωρίς τα μάτια του η ζωή μου ψέμα ξανά η καρδιά να μην τον λαχταρήσει το ακάνθινό σου φόρεσέ μου στέμμα το αίμα μου την φλόγα μου να σβήσει.