ΑΝΕΚΔΟΤΗ ΠΟΙΗΣΗ
ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ
Λυγμικά πέφτει το δείλι σε παράπονο βαθύ
και τ’ ανθρώπου η φλογίτσα Θε μου πώς να κρατηθεί!
Λυχναράκι η ψυχούλα και το λάδι θα σωθεί
αχ του κόσμου η ανάσα τώρα Θε μου θα σβηθεί.
Αποσώνεται η μέρα κι η φωνή βουβή θα βγει
από σώμα που σε σώμα τώρα μέσα ναυαγεί.
Σε κοιλιάς τα μαύρα σπλάχνα κόσμε αλέθεσαι φαγί
αχ ζωής βαθιά τρομάρα του Θεού η βαθιά πληγή.
