ΕΝΗΛΙΚΙΩΣΗ

Σαν φυλλαράκι νιόβγαλτο θροΐζει η καρδιά σου βλαστάρι λιανοκάμωτο λιγάκι πριν την μπόρα σαν το σταφύλι π' άναψε στην φλόγα της ματιάς σου κι αναρριγά σαν έρχεται του τρύγου του η ώρα. Λαφίνας λαφροΐσκιωτης τα μάτια σου αλυχτάνε έτσι καθώς τον πόθο μου μυρίζεις στο σκοτάδι του βάθους μας τ’ ανήμερα είναι που μας κρατάνε τα βάσανα κι ο έρωτας του Άδη είναι μεράδι. Κατάφαγε το είναι μου γλυκό μου σαρκοβόρο και μην φοβάσαι το φιλί, μην σκιάζεσαι το χάδι της ομορφιάς απάγκιασμα σε κόσμο ασθενοφόρο το θερινό μας μέστωμα φωτίζει το σκοτάδι.