ΣΩΜΑ

Σώμα μου εσύ λατρευτό και δροσερό πέτα με της χρυσής σου νιότης τα φτερά το χέρι, το πόδι, το νύχι, το μυαλό τροφή και τάμα στην αρχαία Θεά. Νύχτα ποθεί να σ’ αγκαλιάσει κρύα και στην δροσούλα σου να θρέψει βρύα. Χαίρου την ηδονή χυτό μου εσύ κορμί στα σπλάχνα μέσα σπρώξε το μαχαίρι άσε στις φλέβες σου ν’ αχνίσει το φιλί του έρωτα να σ’ αφρατέψει το αγέρι. Γοργά της άνοιξης τα ρόδα ξεφυλλούν κι ο θάνατος δεν νιώθει που παρακαλούν.