ΑΓΡΙΟΓΙΔΑ

Μ’ αποτρελαίνει ο έρωτάς σου, μ’ αφιονίζει, αγριόγιδα στριφνή να μ’ έχεις ημερέψει, να με ταΐζεις χλωρολούλουδα, ν’ αφρίζει ο πόθος μου, και πριν τον πιεις να ’χει στερέψει. Ο έρωτάς σου ορμητικός στ’ αγκάθια πάνω, στις φλούδες, στο χορτάρι, στου γκρεμού το φρύδι, παντού με χύνεις, κι όπου χύνεσαι βλαστάνω θεότητά σου, φίδι, ρόδο, άγριο γίδι.